Thai Baht… ways to Happy and earn money

รู้จักคนเล่นหุ้นที่ตลาดขึ้นแต่ไม่ดีใจมั้ยครับ นั่นคืออาการของคนตกรถ ช่วงนี้ผมก็อยู่ในสภาพคล้ายๆนั้น ถึงแม้จะไม่ตกรถอย่างสมบูรณ์แบบ แต่แทนที่จะขึ้นรถเก๋งไป ดันถีบจักรยานไป

ช่วงที่ผ่านมา ก็ยังคิดอยู่ตลอดว่าสภาพเศรษฐกิจที่ตกต่ำอย่างมาก และเป็นไปอย่างพร้อมเพรียงทั่วโลก น่าจะเป็นผลลบต่อเศรษฐกิจไทยอย่างมาก เพราะเราพึ่งพาภาคการส่งออกเป็นหลัก ถึงแม้ว่าช่วงปลายปีที่แล้วต่อต้นปี ที่มีคนออกมาพูดมากมายว่า คนจะตกงานเป็นล้าน ผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะคนตกงานเป็นล้านถือว่าต่ำ คิดออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์ ก็แค่ประมาณ 3.x% ไม่ได้เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นซะเท่าไร แต่เรื่องเศรษฐกิจโลกเป็นตัวหลักที่ทำให้เกิดความกังวลใจ ลองจิ้มๆเครื่องคิดเลขดูตอนนั้น ก็เชื่อเหมือนที่บางคนออกมาพูดว่า GDP จะลบ 6-7% ซึ่งพอประกาศออกมาก็เป็นไปตามนั้น

แล้วก็ตามมาด้วยเหตุการณ์สงกรานต์ ซึ่งเพิ่มตัวลบให้กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวหลังจากที่เหตุการณ์ปิดสนามบินยังไม่ทันจางไปจากความทรงจำ ทั้งส่งออกและการท่องเที่ยวซึ่งเป็นหัวใจหลักของรายได้บ้านเราโดนกระทบขนาดนี้ ก็ยิ่งเพิ่มความกังวลใจมากขึ้น

ตามมาด้วยการเมือง หลังจากเหตุการณ์ 19 เดือน 9  ก็ผ่านไปสามปีแล้ว มีรัฐบาลมาสองชุด พร้อมกับการยอมรับของคนหลายฝ่าย โดยเฉพาะคนที่มีปากมีเสียงในสังคม ก็ไม่น่าเชื่อว่า เวลาทำงานสามปีที่ผ่านมา ก็ยังไม่สามารถลดความศรัทธาของรัฐบาลก่อนเหตุการณ์สิบเก้าเดือนเก้าได้

ส่วนสุดท้ายก็คือบรรดานักดูกราฟที่ผมให้ความเชื่อ ก็ยืนยันนั่งยันจนถึงตอนนี้ว่า ตลาดยังไม่กลับตัวขึ้นไปอย่างสมบูรณ์แบบ

แล้วที่เคยเขียนไปเรื่อง Suckers Rally เมื่อเดือนมีนาคม วันนี้คำตอบก็บอกว่าที่ผ่านมาคิดผิด

เฮ้อ เลยตกรถอย่างที่ว่าไว้ แต่นี่ก็เป็นอีกหนึ่งในเหตุการณ์ที่บอกกับตัวเองอยู่เสมอว่า สิ่งที่ยึดเป็นกรอบนั้นก็ยังถูกต้องอยู่

• ไม่มีใครรู้จริงว่าตลาดจะเดินไปในทางไหน
• ตลาดหุ้นเป็นเกมบริหารความเสี่ยง
• การลงทุนระยะยาวเป็นสิ่งที่ดี (สำหรับคนไม่เก่งอย่างผม)

ข้อแรกและข้อสุดท้ายคงไม่ต้องขยายความ ส่วนข้อสองก็คือ ตลาดหุ้นเป็นความเสี่ยง ความเสี่ยงคือ การที่เราไม่สามารถทำนายผลลัพธ์ออกมาอย่างแม่นยำ บางครั้งผลลัพธ์ที่ออกมาก็เป็นโทษกับเรา ซึ่งทำให้ขาดทุนได้ บางครั้งผลลัพธ์ก็เป็นคุณกับเรา คือออกมาอย่างที่เราคิด และบางครั้งผลัพธ์ก็ออกมาในทิศทางเดียวกับที่เราคิด แต่เป็นระยะทางที่ยาวกว่าที่เราคาดไว้ ก็ทำให้เกิดเหตุการณ์ขายหมูอย่างใหญ่โต

เมื่อเราเชื่อว่าตลาดมีความเสี่ยงที่จะขึ้นหรือลงได้ เราก็ต้องหาวิธีที่จะจัดการกับมัน ซึ่งอาจเป็นการที่มีหุ้นอยู่ในพอร์ทตลอดเวลา การทยอยซื้อการทยอยขาย การวางกรอบการซื้อเพิ่มหรือขายเพิ่ม การคัดเลือกหุ้น และสุดท้ายก็คือการรับผิดว่า ตัวเรานั้นคิดผิด ตัดสินใจผิด

วันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าตลาดจะเดินหน้าไปในทางไหนเหมือนเดิม ถึงแม้สภาพเศรษฐกิจจะดูดีขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ภาพที่ทำให้ผมเชื่อมั่นมาก

ตลาดมือถือในโลกลดลงประมาณ 6% โดยคิดเป็นจำนวนเครื่อง

แต่มือถือแบบ Smart Phones มีการเติบโตสูงขึ้นประมาณ 27% ตัวเลขนี้มาจากการ์ดเนอร์ บริษัทวิจัยของอเมริกา

โนเกียถึงแม้จะสามารถเพิ่มยอดขาย 20% ในตลาดสมาร์ทโฟน แต่ก็ยังน้อยกว่าภาพรวมของตลาด ในขณะที่ iPhone เป็นแชมป์ด้านการเติบโตถึงห้าเท่า จากตอนก่อนหน้านี้ Apple iPhone VS Nokia N81และยอดขายมือถือ หนึ่งพันล้าน เครื่อง ตอนนั้นไตรมาสสองของปี 2007 ยอดขายสมาร์ทโฟนอยู่ที่ประมาณ 27 ล้านเครื่อง ตอนนี้สองปีผ่านไป ตลาดเพิ่มมาเป็น 40.9 ล้านเครื่อง ทั้งๆที่เศรษฐกิจโลกเป็นอย่างที่เราเห็นกันอยู่ และในตอนนั้นคนซื้อสมาร์ทโฟนประมาณ 10% ของตลาดรวม ตอนนี้เพิ่มมาเป็น 12.5% โดยประมาณ เห็นสำนักวิจัยตลาดฝรั่งบางสำนักบอกว่า สมาร์ทโฟนจะขึ้นไปถึง 400 ล้านเครื่องต่อปีในเร็วๆนี้ ดูแล้วก็คงถึง เพราะคิดแบบหยาบๆไตรมาสเดียว 40 ล้านเครื่องทั้งปีก็ 160 ล้าน โตแบบเดิมๆ ภายในสามปีก็เกือบถึง 400 ล้านเครื่อง

6 สิงหาคม 2540 น่าจะถือเป็นวันคืนชีพของ Apple บริษัทคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่บุกเบิกตลาดนี้เป็นรายแรกๆ ตั้งแต่เมื่อสามสิบกว่าปีมาแล้ว ซึ่งในช่วงหลายๆปีแรก Apple ประสบความสำเร็จอย่างมาก ขนาดมีเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทำเลียนแบบหรือที่เรียกว่า Apple II compatible ออกมาขายเกลื่อนในตลาด แต่ในช่วงหลังจากนั้น Apple ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนักและมาถึงจุดตกต่ำอย่างมากจนต้องขอร้องให้ Steave Jobs ผู้ก่อตั้ง และเคยเป็นซีอีโอแต่ถูกบอร์ดไล่ออก กลับมาเป็นซีอีโออีกครั้ง หลังจากสตีฟจ็อบส์เข้ามาไม่นาน เขาก็ได้ให้กำเนิดหรือฟื้นคืนชีพให้บริษัท Apple อีกครั้ง โดยมีหนึ่งในปรากฏการณ์ที่สำคัญก็คือวันที่ 6 สิงหาในปี 2540 นั่นเอง มาดูกันว่าสตีฟทำอะไรในวันนั้น

คำพูดหนึ่งที่กินใจมากที่สตีฟจ็อบส์พูดในวันนั้น ก็คือ ‘We have to let go of a few notions here. We have to let go of the notion that for Apple to win, Microsoft needs to lose.’ เราต้องปลดปล่อยความคิด(โง่ๆ)บางอย่างวันนี้ เราต้องละความคิด(โง่ๆ)ที่ว่า Apple (จะ)ชนะ(ได้) Microsoft ต้องแพ้

ตรงที่วงสีแดงไว้ก็คือช่วงเวลาของ 6 สิงหาคม 2540 เวลานั้นราคาหุ้นอยู่ที่ประมาณ US$3-US$5 ระยะเวลาเพียงสิบสองปีที่สามรถเปลี่ยนจาก Apple Computer ในวันนั้นมากลายเป็น Apple ในวันนี้

ในวันนั้นก็คงเห็นถึงอาการตอบสนองของแฟนบอยของ Apple กันได้ดีว่ามีความรู้สึกกันอย่างไร สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงคอมพิวเตอร์ แฟนบอยของ Apple นี่เป็นผู้ที่ลุ่มหลงเทิดทูน Apple อย่างไม่อาจหาสิ่งใดมาเทียบได้

เหตุการณ์วันนั้นเป็นเรื่องที่ไม่มีข่างลือมาก่อนหรือถ้ามีก็น้อยมาก เพราะฉนั้นทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้น จะได้รับทราบข่าวนี้เป็นครั้งแรก การจับมือหรือการที่ต้องไปขอให้ศัตรูเข้ามาช่วย คงเป็นเรื่องที่สร้างความรู้สึกที่หลากหลายในใจของคนเหล่านั้น

เหตุการณ์วันนั้นเป็นการช่วยต่ออายุให้กับ Apple ทำให้มีเวลาปรับตัวจนมาสร้างปราฏฏการณ์ที่ถือว่ายิ่งใหญ่มากในช่วงปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ iMac iPod ต่อเนื่องมาถึง iPhone และเป็นการทำให้ Steve Jobs สร้างตำนานใหม่ซ้อนกับตำนานเดิมได้

วันนึงพวกเราในเมืองไทยก็คงจะก้าวข้าม notion บางอย่างกันได้ เผื่อที่จะได้ก้าวไปสู่เส้นทางที่ประสบผลที่ยิ่งใหญ่กว่าดีกว่าเส้นทางที่กำลังเดินกันอยู่ในวันนี้

หนังเก่ามากๆของชาร์ลี แชปลิน แต่มีสุนทรพจน์ที่เข้ากับยุคสมัยปัจจุบันในกรุงเทพมหานคร

คำบรรยายภาษาอังกฤษสามารถอ่านได้จากที่นี่ 

หนังของชาร์ลี แชปลินนี่จำไม่ได้เลย จำได้ว่าเคยดูตอนเด็กมากๆ เป็นหนังที่ไม่มีบทพูด อาศัยการแสดงและบทบรรยายนิดหน่อยในการสื่อ แต่เรื่องนี้ The Great Dictator เป็นหนังพูดแล้ว

สำหรับคนที่อยากดูเรื่องนี้ ก็สามารถเปิดดูได้ผ่านเนตโดยกดลิ้งค์ที่นี่ ระยะเวลาประมาณสองชั่วโมง ที่น่าจะเรียกเสียงหัวเราะออกมาได้ พร้อมกับซาบซึ้งกับคำปราศัยที่ปราถนาจะเห็นโลกใหม่ที่ทุกคนอยู่เคียงข้างกับคนที่มีความสุข ไม่มีการเกลียดชังหรือดูหมิ่นเหยียดหยามคนอื่น โลกซึ่งสามารถอยู่กันด้วยเหตุผล โลกซึ่งวิทยาการและความก้าวหน้านำพามาซึ่งความสุขแก่คนทุกคน

ฝากเพลงรอยยิ้มที่แต่งทำนองดนตรีโดยชาร์ลี แชปลินให้กับทุกคน

ไม่รู้ใครเคยทำกิจกรรมลักษณะนี้บ้าง จดรายการที่อยากทำ อยากได้ ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจไป ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ก็มีการพูดถึงการใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพนอกเหนือจากการมีชีชีวิตที่ยืนยาว หนังเรื่องนี้แกนกลางของเรื่องก็คือการใช้ชีวิตนั่นเอง

เรื่องย่อๆชายสองคนวัยเกษียณหรือใกล้เกษียณบังเอิญป่วยเป็นมะเร็งขั้นร้ายแรง แล้วมารักษาตัวในโรงพยาบาลและอยู่ในห้องพักเดียวกัน คนหนึ่งนั่งจดรายการที่อยากทำก่อนเสียชีวิต อีกคนมาเห็น แล้วก็ตกลงใจที่จะทำกิจกรรมนี้ด้วยกัน

มาดูว่าในหนังว่าทั้งสองคนจดรายการอะไรไว้บ้าง

Witness something truly majestic
Help a complete stranger for a common good
Laugh till I cry
Drive a Shelby Mustang
Kiss the most beautiful girl in the world
Get a tattoo
Skydiving
Visit Stonehenge
Spend a week at the Louvre
See Rome
Dinner at La Cherie d’Or
See the Pyramids
Get back in touch (previously "Hunt the big cat")
Visit Taj Mahal, India
Hong Kong
Victoria Falls
Serengeti
Ride the Great Wall of China

เป็นหนังที่ชอบอีกเรื่อง ดาราชายทั้งสอง ทั้งมอร์แกน ฟรีแมน และ แจ็ค นิโคลสัน ก็เป็นดาราที่ชอบอยู่แล้ว ดูหลายครั้งก็ยังชื่นชมอยู่ดี มีอะไรเล็กๆน้อยๆทางวัฒนธรรมต่างๆสอดแทรกตลอดตามเส้นทางที่ทั้งสองดำเนินไปตามรายการที่ตั้งใจไว้

มีอันหนึ่งที่พวกเราชาวพุทธอาจจะช่วยตอบคำถามในหนังได้ คำถามคือ Carter Chambers บอกว่า ในศาสนาพุทธเชื่อเรื่องการเกิดใหม่ การจะไปสู่ภพใหม่ที่ดีกว่าเดิม ขึ้นอยู่กับการกระทำ(ความดี)ในชาตินี้ Edward Cole บอกว่านี่เป็นสิ่งที่เขาสงสัยตลอดว่า อย่างหอยทากจะไปเกิดใหม่ที่ดีกว่าเดิมได้ไง หอยทากจะทำดีได้ไง หรือว่าโดยการเดินแล้วทิ้งเมือกอย่างสวยงานนั้นเหรอ

เป็นไงครับกับคำถามนี้ ใครช่วยบอก Edward Cole ได้บ้าง

อีกอย่างที่ชอบก็คือ จดหมายที่ Carter เขียนให้กับ Edward ลองดูกัน

Dear Edward,

I’ve gone back and forth the last few days trying to decide whether or not I should even write this. In the end, I realized I would regret it if I didn’t, so here it goes. I know the last time we saw each other, we weren’t exactly hitting the sweetest notes-certain wasn’t the way I wanted the trip to end. I suppose I’m responsible and for that, I’m sorry. But in all honestly, if I had the chance, I’d do it again. Virginia said I left a stranger and came back a husband; I owe that to you. There’s no way I can repay you for all you’ve done for me, so rather than try, I’m just going to ask you to do something else for me-find the joy in your life. You once said you’re not everyone. Well, that’s true-you’re certainly not everyone, but everyone is everyone. My pastor always says our lives are streams flowing into the same river towards whatever heaven lies in the mist beyond the falls. Find the joy in your life, Edward. My dear friend, close your eyes and let the waters take you home.

ขอยืมคำพูดในจดหมายมาบอกกล่าวทุกคนว่า Find the joy in your life.