Thai Baht… ways to Happy and earn money

มีโอกาสไปร่วมงานทำ KPI หรือ Key Performance Indicator ให้กับลูกค้า เลยมานั่งคิดถึงว่าพวกเราควรมีตัวชี้วัดในชีวิตของเราเองหรือไม่ เกริ่นนำนิดหน่อยสำหรับผู้ที่ไม่คุ้นกับคำนี้ โดยพื้นฐานแล้วทุกคนคงมีเป้าหมายแล้วก็มีแผนงานที่จะกระทำให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้ ในบรรดาคนเล่นหุ้นทั่วไปก็คงมีเป้าที่จะได้ผลตอบแทนต่อเม็ดเงินลงทุนเท่าไหร่ต่อปี ถ้าเป็นอย่างนี้ก็ง่ายตัวชี้วัดก็คือผลตอบแทนการลงทุนต่อปี ซึ่งเราสามารถตั้งตัวชี้วัดตั้งแต่เริ่มต้นที่ตั้งเป้าหมายแล้วก็ดูไปเรื่อยๆ อย่างเช่นทุกเดือน ทุกไตรมาส แล้วก็ตอนสิ้นปีที่วางแผนไว้ ในช่วงระหว่างปีที่เราติดตามมา ถ้าหากตัวชี้วัดหรือผลในระหว่างทางเริ่มส่อไปในทางที่อาจทำให้เชื่อว่ามีความเยงที่เราอาจไม่ถึงเป้าหมายในปลายปี เราจะได้เริ่มกำหนดวิธีการแก้ไขปรับปรุงวิธีทำงาน หรือเลวร้ายสุดก็ต้องเปลี่ยนเป้า
คงพอจะเห็นภาพกันบ้างว่าตัวชี้วัดนี้คืออะไร คราวนี้ในชีวิตเราเราฝันกันอย่างไรบ้าง ในเรื่องการลงทุนและในมุมมองทางด้านการเงินด้านเดียว ผมมีตัวชี้วัดที่ใช้อยู่วันนี้คร่าวๆแบบนี้

รายได้ที่ได้จากกการไม่ต้องทำงาน (ดอกเบี้ย เงินปันผล มูลค่าเพิ่มของพอร์ทโฟลิโอ)
รายได้ที่ได้จากกการไม่ต้องทำงานเฉพาะที่เป็นเงินสดรับเท่านั้น (ดอกเบี้ย เงินปันผล)
รายได้ที่ได้จาการทำงาน
เม็ดเงินออมต่อปี (บาท และร้อยละของรายได้)
ผลตอบแทนการลงทุน
มูลค่าทรัพย์สินทั้งหมด

ทั้งหมดนี้พอตอบโจทย์ใหญ่ๆด้านการเงินของชีวิตได้ ตั้งแต่การใช้ชีวิตประจำวัน แผนการเกษียณในกรณีที่ไม่สามารถทำงานได้ต่อ เพราะชีวิตนี้คงทำงานเรื่อยๆตราบใดที่งานนั้นมีความหมายและอยู่ในเรื่องที่สนใจ อิสรภาพทางการเงิน คือจุดที่ไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้ในสภาพชีวิตที่ต้องการ
ตัวชี้วัดเหล่านี้มองแค่มุมมองด้านเดียว แต่ชีวิตมีหลายด้าน ในโลกธุรกิจยังทำ Balanced Scorecard ในชีวิตเราก็คงต้องพัฒนาเป้าหมายและแนวทางในการดำเนินชีวิต หรือแผนยุทธศาสตร์ประจำตัว ที่ตอบโจทย์ในมุมมองด้านต่างๆ และหาตัวชี้วัดเหล่านี้ ทั้งเรื่องของด้านตัวเราสุขภาพสันทนาการและความรู้ ด้านสัมพันธภาพในครอบครัวเพื่อนฝูงและสังคม หรืออาจเป็นด้านเรื่องคุณค่าในชีวิตทั้งเรื่องการทำบุญการทำงานเพื่อสังคมต่างๆ
เดี๋ยวมีเวลาว่างๆคงจะพัฒนาออกมาเป็น Management Dashboard หรือ Management Cockpit สำหรับส่วนตัวขึ้นมา เอาแบบมีกราฟ เข็มวัดระยะ เหมือนที่ทำให้ลูกค้าบน [...]