Thai Baht… ways to Happy and earn money

Blog-Tag: Khun T

Posted on: มกราคม 9, 2007

และแล้วก็มาถึงตาผมแล้ว หลังจากเริ่มเห็น Blog-Tag ค่อยๆแพร่ระบาดไปทั่ว ตอนนี้คุณ Jommoj ส่ง tag มาแล้ว เลยค้นคว้าข้อมูลว่ามันมาอย่างไร ก็เจอว่ามาจากบล็อกนี้ The Jeff Pulver Blog และเพิ่งเริ่มเล่นเมื่อ ๑๐ ธันวาคมที่ผ่านมานี่เอง

เรื่องของ Khun T ที่คุณอาจไม่เคยรู้

๑. จำชื่อคนไม่แม่น จำหน้าคนไม่ได้

เป็นคนที่จำเรื่องราวมากกว่าบุคคล เวลาจะเอ่ยถึงบุคคลที่สาม ต้องสาธยายเรื่องมากมายเผื่อให้คู่สนทนาเอ่ยว่า อ้อชื่อนั้นชื่อนี้หรือเปล่า มีคราวหนึ่งเรื่องนี้น่าอายมาก เพราะเคยทักชื่อลูกค้าผิด ยังดีที่ยังซื้อของเราต่อ

๒. เกือบไม่รอด

นานมากแล้วตอนนั้นกลุ่มไนท์สปอตทำธุรกิจคอมพิวเตอร์ ผมก็ยังเด็กๆอยู่เลย แต่เล่นเครื่องคอมเป็น ไปแฮงค์อะราวด์ที่ไนท์สปอตบ่อยๆ พี่ๆที่นั้นเลยชวนให้ไปช่วยขายในงาน Computer Thai รับปากทันทีก็พี่ให้ค่าจ้างด้วย เหตุเกิดวันสุดท้ายที่เซ็นทรัลพลาซ่าลาดพร้าว ที่ลานจอดรถ ตอนงานเลิกแล้ว เก็บของขึ้นรถกระบะมีหลังคา แล้วเราก็นั่งที่ท้ายรถ จำไม่ได้ว่าคิดอะไรอยู่ตอนนั้น แต่ผมดันยืนขึ้นบนกระบะแล้วยื่นหัวออกไปเหนือหลังคาเหมือนดูทางว่ากำลังไปทางไหน ถ้าคุ้นลานจอดรถเซ็นทรัลพลาซ่าลาดพร้าว จะจำได้ว่าเพดานมาสูงกว่าหลังคารถกระบะนิดเดียว โชคดีที่พี่ที่นั่งด้วยฉุดตัวลงมาทัน ไม่งั้น……….

๓. เล่นเกมส์กด เกมส์บอย เกมส์คอมพิวเตอร์

ต้องเรียกว่างอมแงมเลย เล่นเกมส์ตู้อย่าง Pac-man ได้เป็นวันๆ ตอนนั้นเล่นจนคิดสูตรเล่นได้ หยอดเหรียญเดียวเล่นได้ทั้งวัน

๔. ขึ้อาย ไม่กล้าพูดบนเวที

ข้อนี้เชื่อว่าเป็นหลายคน แต่ผมโดนดีเข้า เพิ่งเริ่มไปทำงานเดือนเดียวมั้ง โดนให้ไปพูดเกี่ยวกับตัวสินค้า ซึ่งเราก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง งานนั้นก็ใหญ่โตพอตัว มีคนซัก ๕๐๐ คนอย่างน้อย ทั้งเหงื่อตก มือชื้น ทั้งๆที่โรงแรมเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ตอนถึงเวลาขึ้นเวที ขาสั่น ปากสั่น แทบก้าวขาไม่ออก โชคดีไม่เดินสะดุดตกบันได ตกเวที ให้ขายขี้หน้าคนดู พอขึ้นเวทีตะกุกตะกักสวัสดี แล้วก็เริ่มพูดต่อ โชคดีที่ห้องปิดไฟแล้วเปิดไฟโฟลโลว์ พอไม่เห็นคนฟัง ก็เริ่มหายตื่นเต้น

๕. โดนหมากัดหรือกัดกับหมา

เรื่องนี้พ่อแม่เล่าให้ฟัง ตอนเด็กมากมาก เดินกินน่องไก่อยู่ หมาเห็นก็เดินเข้ามาขอ เราก็ยังเด็กอยู่ ไม่ให้หรอก ของอร่อยอย่างนี้ หมาเลยกัดน่องไก่ที่อยู่ในปากผม ผมก็ยังไม่ยอมปล่อย เกิดการยื้อหยุดแย่งชิงกัน หมาเลยพยายามมากขึ้นแย่งไปแย่งมามันกัดเข้าโดนปากผม ผมร้องไห้โฮ โดนเย็บไปหลายเข็มเหมือนกัน

เอาหล่ะลำบากใจจัง ไม่รู้จะส่งต่อใครอีก ขอลอง ๕ ท่านต่อไปนี้

Tag: คุณ nevikup, คุณหมอวัลลภ พรเรืองวงศ์, คุณ Korbua , คุณ AUY ^ ^, คุณ speculators

8 Responses to "Blog-Tag: Khun T"

เป็น 5 เรื่องที่น่ารัก ปนหวาดเสียวนะคะ
หมาตัวนั้นคงดีใจ ที่ในที่สุดก็ได้กินไก่แน่ๆ เชียวค่ะ

คุณ T กับบัวเป็นเหมือนกันเลย แต่ไม่เป็นเรื่องขี้อายบนเวทีอ่ะ ชอบๆ ฮะฮะฮะ บัวทำแล้ว!!! ไปอ่านที่บล็อคได้เลยนะคะ🙂

คุณจอม แทนที่จะสงสารผม กลับไปดีใจกับหมา😦

คุณบัว เดี๋ยวนี้ผมก็ชินเวทีแล้ว แต่เรื่องการพูดต่อหน้าสาธราณชนนี่เป็นอันดับหนึ่งของความกลัวของคนทั่วไปเลยนะ

แง
ได้ Blog Tag แล้วทำไงต่ออ่าคุณT

ต้องเขียนแล้วก็ส่งต่ออีกห้าคน
เข้าใจถูกป้าวคะ

^^

โชคดีผมแบ่งหมานะ ผมรักหมา

ผมเหมือนคุณ T ข้อหนึ่งครับ จำชื่อคนไม่ค่อยได้และมันก็ลุกลามมาถึงการเมมเบอร์ในเครื่อง บอกเขาว่าเดี๋ยวโทรฯ กลับนะ แต่ก็จำไม่ได้ว่าเบอร์ไหนเพราะลืมเมมไว้ ต้องมานั่งโทรเช็คทีละเบอร์ที่อยู่ในเครื่องวันนั้น ทั้งอายทั้งหน้าแตกเลย

ฮัลโหลผมโทรกลับมาแล้วครับ
หาอะไรนะ… โทรผิดค่ะ

if you are into Pacman you shall check out this online pacman website where you can play pacman, ms.pacman and more🙂

ฟังแล้วเสียวๆดี แบบว่าหวิดไปแล้วนะเอ้อ

หลงทางผ่านมาครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: