เห็นคำวิจารณ์หนังสือ Freakonomics มานานแล้ว เคยหยิบๆจับๆมาอ่าน และอ่านคัดย่อมาบ้าง ก็ยังคิดว่าถ้ามีเวลาจะหามาอ่านแบบจริงๆจังๆซะที ปกติเคยเชื่อมาตลอดว่าว่า คำถามสำคัญกว่าคำตอบ คำถามที่ดีจะนำไปสู่ความจริง หนังสือเล่มนี้มีรูปแบบคล้ายคลึงกัน ทีตั้งคำถามท้าทายความเชื่อแบบสดวก (Conventional Wisdon) และเป็นคำถามที่น่าสนใจ โดยมีกรอบแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์มาช่วยวิเคราะห์และหาคำตอบ

ทำไมโสเภณีถึงมีรายได้มากกว่าสถาปนิก ทั้งๆที่สถาปนิกต้องมีความสามารถที่สูงกว่า มีความรู้ที่มากกว่า

หรืออย่างคนโดยทั่วไปเชื่อว่าคนขายยาเสพติดรายได้ดี แล้วทำไมคนขายยายังอยู่อาศัยกับแม่

หรืออย่างความเชื่อทั่วไปที่คนเราหรือผู้บริโภคต้องการได้ผลลัพธ์สูงสุด แล้วทำไมคนเราไม่โกง ไม่ขโมย

หนังสืออาจตอบคำถามต่างๆ ที่เราอาจเชื่อหรือไม่เชื่อ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย แต่ความสนุกอยู่ที่มุมมองที่แปลกแต่ยังอยู่บนพื้นฐานความรู้ทางเศรษฐศาสตร์

พูดถึงคำถามข้อแรกที่ผมยกมานี่ก็มาจาก Winner Take All model เพราะอาชีพสถาปนิกและอีกหลายๆอาชีพอย่างนักแสดง ถ้าหากประสบความสำเร็จ จะทำให้เกิดรายได้มหาศาล นี่เลยเป็นที่มาที่ทำให้มีคนใหม่ๆเข้ามาในสายอาชีพนั้นๆ เลยทำให้สถาปนิกที่ไม่มีชื่อเสียงอาจมีรายได้ที่ไม่สูง นักแสดงที่ยังไม่ดังก็อาจมีรายได้ที่ไม่สูง นี่ก็คล้ายๆกับตลาดหุ้นที่มีพลังดึงดูดคนใหม่ๆเม็ดเงินใหม่ๆเข้ามาเรื่อยๆ เพราะบนยอดของปิรามิดที่มีคนจำนวนน้อย แต่มีสัดส่วนส่วนแบ่งที่สูงกว่าคนที่อยู่ตรงฐานปิรามิด ธุรกิจเทคโนโลยี่เป็นอีกธุรกิจหนึ่งที่มีความเหมือน เป็นธุรกิจที่ผู้ชนะสามารถครองส่วนแบ่งทางการตลาดขนาดใหญ่ ซึ่งเราคงไม่เห็นในธุรกิจร้านอาหาร

คนเขียนหนังสือมีบล็อกด้วยอยู่ที่ http://www.freakonomics.com/blog/ ลองแวะไปอ่านได้